Eurepedes Medea Amharic Translation ሜዴያ
Simplified Amharic Translation
ሜዴያ
ኤውሪፒደስ · ከግሪክ የተወሰደ አሳዛኝ ተውኔት · ዘር ሰው (ZereSew)
መድረኩ በቆሮንቶስ የሚገኘውን የ ሜዴያ ቤት ፊት ለፊት ያሳያል። በቀኝ በኩል ያለው መንገድ ወደ ቤተ መንግሥቱ፣ በግራ በኩል ያለው ደግሞ ወደ ወደቡ ይወስዳል። ሞግዚቷ ብቻዋን ትታያለች።
ሞግዚት፦ ምነው አምላክ ሆይ፣ አርጎ መርከብ በሰማያዊዎቹ ሲምፕሌጋዴስ በኩል ወደ ኮልኪስ ባሕሩን በክንፍ ባልሰነጠቀ ኖሮ፤ በፔሊዮን ሸለቆም ከተሰነጠቀ የጥድ ግንድ የተቀረጸ ቀዘፋ በጀግኖች እጅ ባልነበረ ኖሮ፣ እነዚያም የንጉሥ ጰልያስን ስለት ለማስፈጸም ወርቃማውን የበግ ለምድ ያሸነፉ ጀግኖች። ያን ጊዜ ቢሆንማ፣ የእኔ እመቤት ልዕልት፣ ልቧ በያሶን ፍቅር ክፉኛ ቆስሎ፣ ወደ ጥንቱ ኢዮልቆስ ምሽጋማ ዳርቻ ባልተጓዘች ነበር፤ የንጉሥ ጰልያስም ሴቶች ልጆች ሳያውቁ የአባታቸውን ሕይወት ለማጥፋት ባልተነሣሡ ነበር፤ ለዚያም ጨካኝ ኃጢአት ተደነዳኝ ሆነው ከያሶንና ከልጆቿ ጋር ወደዚህ ቆሮንቶስ በፍርሃት ባልሸሹም ነበር። ይህ ሕዝብ በችግሯ ጊዜ ወዳጇ ሆኖ ቆመላት፣ እርሷም በቃልና በተግባር ለያሶን ሁልጊዜ ታገለግል ነበር። በእውነቱ፣ ወንድና ሴት በአንድ ዜማ ሲንቀሳቀሱ፣ ይህ በመጥፎ ቀናት ሁሉ የሰዎችን ጉዳት ያስታግሳል። አሁን ግን ዓለም ተቆጥቷል፣ እውነተኛ ፍቅርም በመርዝ እንደተመታ በሽተኛ ሆኖአል። ያሶን እመቤቴንና ሁለቱን ልጆቹን ትቶ፣ አልጋውን በንጉሥ ቤት ለመዘርጋት ሄዶአል። ሊያገባ ነው፤ ዛሬ የቆሮንቶስ ራስና አለቃ የሆነውን የክሬዎንን ልጅ ሊያገባ። ስለዚህም ክፉኛ ተከድታ ሜዴያ ሁለቱ የተማማሉበትን መሐላ ታስታውሳለች፣ የተጨባበጡትንም እጆች መልሳ ታነሣለች፣ ቃላት ሊገልጹት የማይችሉትን ቃል ኪዳን ታስታውሳለች፣ መጨረሻውንም እንዲመለከት፣ ያሶንም ዕዳውን እንዴት እንደከፈለ ይመለከት ዘንድ ወደ ሰማይ አምላክን ጮኻ ትጠራለች። ያሶን ከዳተኛ መሆኑን ካወቀች ጀምሮ ከምግብ ሁሉ ተቆጥባ፣ ቀዝቅዛ፣ ሰውነቷን ለሥቃይ አሳልፋ ሰጥታ፣ ቀኖቿንም በለቅሶ አሳልፋ ተኝታለች። ዓይኖቿ አይነሡም፤ መልኳም ሁሉ በትቢያ ውስጥ ወድቆአል። ወዳጆች ቢናገሯት፣ እንደ ሙት ድንጋይ ወይም ዳርቻን እንደሚመታ ማዕበል ብቻ ናት የምትሰማቸው። ነጭ ጉሮሮዋ ብቻ በድንገተኛ ሐፍረት ይጥመዘመዛል፣ ብቻዋን ሆናም በዚያ ቀን ለዚህ ሰው ብላ የተወችውን፣ እርሱም አሁን የጣላት፣ የአባቷን፣ የአገሯንና የቤቷን ስም እያነሣች ታቃስታለች። ከቤት ሙሉ በሙሉ ላለመባረር . . . ወይኔ፣ ያ ነገር ምን ያህል ብርቅ እንደነበር አሁን ታውቃለች! ልጆቿን በአቅራቢያዋ ስታይ ደስታ ሳይሆን ፍርሃት የተጫነባት ይመስለኛል። ይኸው ነው እኔን እጅግ የሚያንቀጠቅጠኝ፣ ምን እንደምታደርግ ሳላውቅ እፈራለሁ። ልቧ ቀላል ነገር አይደለም፣ ብዙ በደልንም መታገሥ ለምዳ አታውቅም። ያቺን ሴት አውቃታለሁ፣ አዎ፣ እፈራታለሁም! በያሶን አልጋ አሁንም በተነጠፈበት በዚያ ቀድሞ ክፍል ውስጥ እየደማች ብቻዋን ወደ ሞት ትሳብ ይሆን? ለዚያ ሲባል የተሳለ ስለታም ቢላ አላት። ወይስ ሙሽራውንና ንጉሡን ገድላ፣ ከዚያ የበለጠ አምላክ ብቻ የሚያውቀውን አደጋ ራሷ ላይ ታመጣ ይሆን? እርሷ አስፈሪ መንፈስ ያላት ናት። ጥላቷን ቀስቅሰው ሳይጎዱ የሚቀሩ ወይም በቀላሉ የሚያዋርዷት ጥቂቶች ብቻ ናቸው። እነሆ! ልጆቹ ከጨዋታቸው ተመልሰዋል፣ አርፈውና ደስ ብሏቸው፤ የእናታቸውም ሥቃይ ሁሉ ተረስቶአል። ወጣት ሕይወቶች ሁልጊዜ ከጨለማ ይርቃሉ!
[ልጆቹ እና አገልጋያቸው ይገባሉ።]
አገልጋይ፦ አንቺ የእመቤቴ¹ ክፍል ጥንታዊ² ሀብት ሆይ፣ ብቻሽን በደጃፉ ፊት ምን ሆነሽ ትቆሚያለሽ³፣ ከንፈሮችሽም ሁልጊዜ የቀደመውን መከራ እያጉተመተሙ⁴ ያንጎራጉራሉ? እመቤታችን⁵ ሜዴያ⁶ ይህን ያህል ጊዜ ካንቺ ተለይታ ብትቀር ትወደዋለችን?
ሞግዚት፦ የያሶን ልጆች አረጋዊ ጠባቂ፣ ታማኝ ባሪያ ጌቶቹን መከራ ቢነካቸው፣ የራሱ ሐዘን አለው። አዎ! ይህ ልብን ይይዛል! . . . መሰለኝ በክፉ ሕልሞች ጥልቅ ውስጥ ተንከራትቼ ጠፍቻለሁ፣ እዚህ ብቻዬን ላርፍ፣ የሜዴያን በደል ለዚህች ጸጥተኛ ምድርና ሰማይ ላወጅ ናፈቅሁ።
አገልጋይ፦ እንዴት? እንባዋ አሁንም ከዓይኖቿ እየፈሰሰ ነውን?
ሞግዚት፦ እንዳንቺ መሆን ምንኛ መልካም ነበር! . . . ሐዘኗ ገና በቅጡ አልነቃም፣ አደጋዎቹም ገና እኩሌታቸው እንኳ አልደረሱባትም።
አገልጋይ፦ ሞኝ መንፈስ ሆይ! . . . ሰው ስለ ሞኝ ጌቶች ሐሳቡን መናገር ቢችል ይናገር። የሐዘኗ አዲሱ ምክንያት እስከ አሁን ጆሮዋ ዘንድ አልደረሰም!
[ወደ ቤቱ ያመራል፣ ነገር ግን ሞግዚቷ ታስቆመዋለች።]
ሞግዚት፦ ምን ጉዳይ ነው፣ አዛውንት ሆይ? . . . እባክህ አንዲት ቃል እንኳ አትንፈገኝ።
አገልጋይ፦ ምንም አይደለም። የሰማኸውን ነገር ብትረሳው ይሻላል።
ሞግዚት፦ አይ፥ የቤት ባልንጀራዬ ሆይ፥ በጢምህ እምልሃለሁ! ከእኔ አትደብቀው። . . . ብታዝዘኝ ዝም እላለሁ።
አገልጋይ፦ አንድ ሽማግሌ ሲናገር ሰማሁ፣ በፀሐይ ላይ ተቀምጦ፣ በምንጩ በር አጠገብ ዳማ ሲጫወት፣ ከጎኑ ዝም ብዬ ቆሜ ሳለሁ፣ ከቶ አላሰበኝም። እርሱም አለ፣ ‘የዚህች አገር ሁሉ ጌታ የሆነው ክሬዎን ፈቃዱ ነው፣ እርሷ ከእርሷም ጋር ሁለቱ ልጆቿ፣ ወደ ስደት እንዲላኩ።’ ምናልባት ሁሉም ሐሰት ይሆናል። እኔስ ከዚህ የበለጠ አላውቅም፣ ይህ እውነት ባይሆን ኖሮ ብዬ እመኛለሁ።
ሞግዚት፦ ያሶን ይህን ፈጽሞ አይታገሰውም፤ የገዛ ልጆቹ ከአገር ሲሰደዱ፣ በእናታቸው ላይ ቁጣው ቢነድም እንኳ!
አገልጋይ፦ አሮጌው ፍቅር ይደበዝዛል፥ አዲሱ ፍቅር ሲነቃ፥ ይላሉ ሰዎች። ያሶን አሁን ባልም አባትም በዚህ የለም፥ ዘመድም አይደለም።
ሞግዚት፦ ይህ ግን ጥፋት ነው! አዳዲስ ማዕበላት፣ ከቀደመው ሳንረጋጋ፣ ሊያሰምጡን ይወረወራሉ!
አገልጋይ፦ እንግዲህ፣ ዝም በል። እመቤታችን በተገቢው ጊዜ ሁሉን ነገር ትሰማለች። ስለዚህ ጉዳይ አንዲትም ቃል አታውጣ።
ሞግዚት፦ ልጆቼ ሆይ! ስለ አባታችሁ ፍቅር ምን ታስባላችሁ? አምላክ አይርገመው፥ እርሱ አሁንም ጌታዬ ነው፤ ነገር ግን፥ ወዮ፥ እርሱን ለወደዱት ሰዎች ክፉ ወዳጅ ነው። . . .
አገልጋይ፦ ታዲያ በምድር ላይ ከዚህ የተለየ ሰው ማን አለ? እንዴትስ? ይህን ሁሉ ዘመን ኖረህ፣ አሁን ነው የተማርከው እያንዳንዱ ሰው ከሌሎች ሰዎች ራስ ይልቅ የገዛ ራሱን አብልጦ እንደሚወድ? እርሱ ስለ አዲሷ ሙሽራ መኝታ ያልማል፣ ስለ ልጆቹም አያስብም።
ሞግዚት፦ ሂዱ፤ ልጆቼ ሆይ ወደ ቤት ውስጥ ሩጡ፤ ሁሉም በመልካም ይጠናቀቃል! . . . ከእርሷ አርቋቸው፤ ልቧ እስከጨለመ ድረስ እናታቸው እንዳትገናኛቸው። ትናንት ማታ በዓይኗ ውስጥ የእሳት ነበልባል ሲነድ አየሁ፣ ልጆቿን እንደምትጠላ፣ ምን እንደምታደርግም እንጃ። በእርግጥ ቁጣዋ አይመለስም፣ አያንቀላፋም፣ እስክትፈጽም . . . ሂዱ፤ ማንም መከራ መቀበል ካለበት፣ እኛ የምንወዳት ሳንሆን፣ ጠላቷ ይሁን!
ድምፅ (ከውስጥ)።
ወዮ ውርደትና ሥቃይ፤ ወዮልኝ! በዚህ መከራዬ ውስጥ ልሞት በቻልኩ!
[ልጆቹ እና አገልጋዩ ወደ ውስጥ ይገባሉ።]
ሞግዚት፦ አሃ፣ ልጆች ሆይ፣ አድምጡ! እንደገና ታንቀሳቅሳለች የቀዘቀዘውን ልቧን፣ የተኛውን ቁጣዋን። ወደ ውስጥ፣ ቶሎ! መንገዷን አትሻገሩ፤ በሥቃይዋ ውስጥ ያለውን ያን ጨለማ ዓይኗን አታንቁ።
ያ ጨካኝ የባሕር መንፈስ፣ እና የማይገራ፣ የማይንበረከክ ፈቃድ አስፈሪ ምንጭ። ቶሎ፣ አሁን! ፥ ይህ የሚያለቅስ ደመና በልቡ ውስጥ የነጎድጓድ እሳት ያዘለ ይመስለኛል።
ቀስ በቀስ የሚሰበሰብ፣ ብዙም ሳይቆይ የሚፈነዳ። እንዴት እንደሆነ አላውቅም፣ ለክፉም ይሁን ለበጎ፣ ይዞራል፣ ይህ የማይገታ ማዕበላዊ መንፈስ፣ በበደል የታወረ።
ድምፅ (ከውስጥ)።
አልተሠቃየሁምን? እንባንስ አያስነባምን? . . . ወይ፥ እናንተ በግድግዳው አጠገብ ያላችሁ፥ አባት የሌላችሁ ልጆች ሆይ፥ እግዚአብሔር ይጥላችሁ፥ እኔ እንደተጠላሁ፤ የወለዳችሁንም፥ ይህንም ቤት ከነሁሉም ይርገም!
ሞግዚት፦ ወዮ! እነዚህስ ሕፃናት፣ ከአባታቸው በደል ጋር ምን አላቸው? ለምን እርግማንሽን በእነርሱ ላይ ታወርጃለሽ?... ወዮ ልጆቼ፣ በእነዚህ ቀናት ሁሉ ልቤ ስለ እናንተ ይደማል።
የነገሥታት ፈቃዶች ጨካኞች ናቸው፤ አዎን፣ ዘወትር አሸናፊዎች፣ እምብዛም የማይከለከሉ፤ ስሜታቸው እንደ ተለዋዋጭ ነፋሳት ይወዛወዛል፤ ለሰዎች የተመጣጠነውን መንገድ መከተል ይሻላል።
አዎን፣ በክብር ሳይሆን በሰላም፣ ረዣዥሙ ክረምታት ዘውድ ጭነው ያግኙኝ፤ ገርነት፣ ድምፅዋ ራሱ ድግምት ነው፣ ልማዶቿም እንዲሁ።
ሁሉም መልካም፤ ነገር ግን እጅግ ኃያሉ በመንገዱ ላይ ጥቂት ዜማ አለው፣ የአምላክም እጅ ሲንቀሳቀስ፣ ይወድቃል፣ እጅግ ጠልቆ ፍጹም ጠፍቶ።
[በመጨረሻዎቹ ቃላት ጊዜ የመዘምራኑ መሪ ገብታለች። ሌሎች ሴቶች ይከተሏታል።]
የመዘምራን መሪ፦ ድምጽና ዋይታ ሰማሁ፣ ከምስራቅ ባሕሮች የመጣ ድምጽ፦ እርሷ እስካሁን እረፍት አላገኘችምን? ተናገሪ፣ አንቺ አረጋዊት ሆይ። እኔ በበሩ ራቅ ብዬ ቆሜ ነበር፣ ከውስጥም ጩኸት መጣ፣ ልብ የሚሰብር ዋይታም። ወዮ ለኔ፣ ከእንግዲህ ደስታ የለኝም፣ ይህ ቤት ስለሚያያቸው ሐዘኖች፣ በኔም ውስጥ ስለቀሰቀሰው ፍቅር።
ሞግዚት፦ ቤት የለም! ጠፍቷል። ጌታው ይበልጥ ግርማ ያለው አልጋ ይሻል፤ እርሷም በክፍሏ ውስጥ ትመነምናለች፣ ስለ እንክብካቤ ወይም ስለ ምጽዋት ቅንጣት ታክል ቃል አትቀበልም።
ድምፅ (ከውስጥ)።
ዘውስ ሆይ፣ ምድር ሆይ፣ ብርሃን ሆይ፣ እሳቱ አንጎሌን አይወጋውምን? በሕይወት መኖር ምን ያተርፋል? ወዮ፣ ዘገምተኛውን ቀንበር አላነሣውምን፣ ሕይወትንስ ብተወው፣ በሌሊት እንደ ወጣ አውሬ፣ ተኝቼ ከሥቃዩ ብገላገል?
መዘምራን፦ አንዳንድ ሴቶች
A፦ “ዎ ዜኡስ፣ ዎ ምድር፣ ዎ ብርሃን፦” የተጣለች ሙሽራ ዋይታን፣ ከጠፋ ደስታ የተወለደ ልቅሶን ሰማችሁን?
B፦ ለምን ዛሬ ትደክሚያለሽ፣ ዱር ልብ ሆይ፣ ለተጠላው አልጋ፣ በጭቃ ውስጥ ላለው ቀዝቃዛ አልጋ?¹ ሞት ሰው ባይለምነውም ይመጣል፣ አክሊል ሳይቀርብለት²፣ ሳይከበር³። አንቺስ አትጥሪው።
C፦ አንቺ በነበርሽበት እቅፍ ውስጥ፣ ዛሬ ሌላዋ ሴት ብትሆን፣ ኃጢአቱ በራሱ ላይ ይውደቅ፤ ግንባርሽን አትብጠሪ!
D፦ የምትሰቃዪውን ሁሉ፣ አምላክ ያያል፤ ኧረ እንዲህ ጽኑ በሆነ ሐዘን በቀድሞ የአንቺ ለነበረው ደረት አታዝኚ አታልቅሺ።
ድምፅ (ከውስጥ)።
የጽድቅ ድንግል ሆይ፣ የተቀደሰ የቃል ኪዳን ድንግል ሆይ፣ በመሐላ ባሰርኩት ጊዜ አያችሁኝ፤ የዚያን መሐላ ፍጻሜም እዩ። እርሱንና ሙሽሪቱን፣ እኔ ምንም ሳልበድላት ሐዘኔን የፈለጉብኝን፣ በመከራ ተሰብረው፣ ቤቷም ሁሉ ተሰብሮ አሳዩኝ። . . . አቤቱ ሆይ፣ የእናቴ ቤት ሆይ፣ ስለ እርሱ የተውኩት ደብዛዛው ዳርቻ ሆይ፣ የወንድሜም ደም ድምፅ ሆይ። . . .
ሞግዚት፦ አቤት፥ የእብደት ቃላት! ሰማችኋት ወይ፥ የተጣሰውን የሰው እምነት ለሚጠብቁት፥ ለቴሚስና ለዜኡስ ስትጮኽ? . . . ይህ አዲስ የተወለደ ቁጣ፥ ሳይበርድ፥ እብደት የሞላበት ሁከት ይፈጥራል።
መዘምራን፦ ሌሎች ሴቶች።
A፦ ፊቶቻችንን ልትፈልግ፣ በፍቅር የምንወዳትን፣ የሚናገሩ ቃላት አስማትን ወደ ልቧ ብታስገባ ምነው?
B፦ ወዮ ለዚህ ከባድ ጥላቻ ለዘወትር ለሚነድደው ቁጣ! አሁንስ ቢበርድ ኖሮ፣ አቤት አምላክ ሆይ፣ እኔ ግን አሁንም እወዳታለሁ። በእርግጥም የፍቅሬ ጥረት እዚህ አይከሽፍም።
C፦ ሂድ፦ ከዚያ ጭጋጋማ ክፍል ወደ ብርሃኑ አውጣት፣ ንገራትም፣ ኦ፣ ንገራት በጥልቅ እንደምንወዳት።
D፦ ሂድ፣ እጇ በንጹሐኑ ላይ ጨካኝ እንዳትሆን፤ ወዮ፣ ተወው! ሐዘኗ እንደ ተቆጣ ባሕር ወደዚህ እየገሰገሰ ነውና።
ሞግዚት፦ ይህን አደርጋለሁ፤ ሆኖም የትኞቹ የእኔ ቃላት ወይም ፍቅር ሊያንቀሳቅሳት ይችላል? ይቅሩ — ይተኙ ከጥንቱ ከጠፉ ድካሞች ጋር! . . . ግና ዓይኗ — ታውቋቸዋላችሁን የዱር ከብቶችን* ዓይኖች፣
ግልገሎቻቸውን የምትጠብቅ አንበሳ ብልጭ ያለ እይታዋ? እንዲሁ ትመስላለች አሁን እመቤቴ፣ ማንኛውም ባሪያ ቃለ መጽናናት ቢናገራት፣ ወይም ጭራሽ ቢቀርባት በክፉ ስሜቷ ውስጥ ሳለች።
[ሞግዚቷ ወደ ቤት ትገባለች።]
መዘምራን፦ አንዲት ሴት።
ወዮ፣ የጥንቱ ደፋር ደስተኛ ባለቅኔዎች፣ ሙዚቃቸውን ሁሉ ለደስታ ያደረጉ፣ ለብዙ ግብዣዎችና ለጭፈራዎች፣ ሕይወት አድምጣ ደስ እንድትሰኝ።
ነገር ግን ይህን ሁሉ ጨለማና በደል፣ ድንገተኛ ሞቶችንና ልብን የሚያቆስሉ ጭጋጋማ ሐዘኖችን፣ በዜማ ወይም በሺህ አውታር ሙዚቃ የሚያቀልላቸውን ሰው የለምን?
ያን ጊዜማ ዝማሬ በችግራችን ጊዜ በረዳን ነበር። በግብዣው ሞቅታ ላይ ግን፣ ማንም የማይሰማው ያ የሚንዛዛ ዜማ ምን ይጠቅማል? ድግሱ አጥግቧቸዋል፤ ሁሉም ነገር መልካም ነው!
ሌሎቹ።
ዘፈን ሰምቼ ነበር፥ ነገር ግን ከእንግዲህ አይመጣም። እንባ በፈሰሰበት ስፍራ፦ ሹል ጩኸት፥ ግን የደከመ፥ የደከመ፦ የሴት ጩኸት ለልቧ ለተመኘችው፥ ለከዳተኛ መሳም እና ለጠፋ ፍቅረኛ። ነገር ግን ጸሎት፥ መሰለኝ፥ አሁንም በሥቃይ ይወጣል ወደ አምላክ፥ ወደ እምነት፥ የአምላክ ጥንታዊት ሴት ልጅ፥ ያች እምነት የሚነጣጥሉ ባሕሮችን አቋርጣ ወደ ሄላስ የሳበቻት፥ የእኩለ ሌሊቱም ነፋስ ተንቀጠቀጠ፥ የጥልቀቱ ያልተለካው የጨው ባሕር በርም ተዘጋ።
[በመጨረሻዎቹ ቃላት ጊዜ ሜዴያ ከቤት ወጥታለች።]
ሜዴያ፦ የቆሮንቶስ ሴቶች ሆይ፣ እንዳትንቁኝ ፊቴን ላሳያችሁ ወጥቼ መጥቻለሁ። አንዳንድ ራሶች በሌሊትም ብቻቸውን ቆመው ከፍ ብለው እንደማይወድቁ አውቃለሁ፤ እንዲህ በሰው ሁሉ ዓይን ፊት ቆመው ቀርቶ። እኛ ግን፣ መንገዳችንን የማናጠና፣ የምንሰማውንና የምናለቅሰውን፣ ወይኔ፣ የምንንሳፈፍ ፍጡራን ነን፣ ክፉዎችም ነን! ልብን የማይመረምር፣ በቅጽበት የሚንቅ፣ ያላበደለባቸውን¹ ባዕድ ፊት እያስደነገጠ ወደ ኋላ የሚያፈገፍግ የሰዎች ዓይን ምን እውነት አለበት? . . . በእርግጥ፣ የሩቅ መንገደኞች የትም ቢሆኑ ዝቅ ብለው የዋህ መሆን² እንዳለባቸው አውቃለሁ። አዎ፣ ግሪክም ቢሆን ራሱ የራሱን ፈቃድ ብቻ ሌላውን ሳያስብ³ የሚሻ ሰው በሰዎች አይመሰገንም። . . . እኔ ግን፣ ይህ ያልታሰበ ነገር፣ ድንገት ከላይ መጥቶ፣ ነፍሴን አደከመ፤ በቆምኩበት እዞራለሁ፣ የሕይወት ሁሉ ጽዋ በእጄ ተሰብሮ፣ ልሞት እመኛለሁ፣ ወዳጆቼ ሆይ! እርሱ፣ እርሱ እንኳ፣ በደንብ ማወቁ ለእኔ ዓለም ሁሉ የነበረው፣ የወደድኩት ሰው፣ ከሁሉ ይልቅ ክፉ ሆኖ ተገኝቷል። በምድር ላይ ከሚደማና ከሚበቅል ነገር ሁሉ፣ ከሁሉ የተደቆሰ ቅጠል ሴት ናት። ለዚያች አንዲት ቀን ብለን ያከማቸነውን የወርቅ ጥሪታችንን⁴ ከአንድ ወንድ ፍቅር ለመግዛት መክፈል አለብን፤ እነሆም፣ የሥጋችን ጌታ⁵ን ያመጡልናል! የሙሉው ውርደት መውጊያ⁶ ይህ ነው። ቀጥሎም አደጋው፣ ይህ ጌታ ለመልካምም ይሁን ለክፉ ምን እንደሚሆን፤ ልትጥለው አትችልም፤ ጥያቄውን ቢያቋርጥባት⁷ ግን፣ በሴት ቀኖች ሁሉ ላይ ውርደት ነው። ስለዚህ በአዲስ ሕግ፣ በአዲስ ስፍራ መካከል ተወርውራ፣ በጎኗ የሚተኛውን ይህን ነገር ወደ ሰላም እንዴት እንደምትመራ ጥንቆላ ወይም ትንቢት ሊኖራት ይገባል፣ ቤት ይህን አላስተማራትምና። በረዥም ድካሟም ባለቤቷ ቀንበሩን⁸ ሳይብጠለጠል እርሷን ተሸክሞ የሚታገሥበትን መንገድ ያገኘች ሴት፣ የምትተነፍሰው እስትንፋስ የተባረከ ነው! ያለበለዚያ ሞትን ትለምን። ባለቤቷ በቤት ውስጥ ባለው ፊት ከደከመ፣ ወጥቶ ይሄዳል፤ ሌላ የሚያስደስት ስፍራ ልቡን ያረጋጋዋል፤ እርሷ ግን ትጠብቃለች፣ ዓይኗ ሁሉ በአንዲት ነፍስ ላይ ታስራ⁹። ከዚያም፣ እነሆ፣ የጦርነትን ጥሪ የሚጋፈጡት እነርሱ ናቸው ይባላል፣ እኛ ግን ተጠልለን፣ ከአደጋ ሁሉ ተደብቀን እንቀመጣለን! ሐሰተኛ ምጸት! ከአንድ ልጅ ከመውለድ ይልቅ ጋሻ በእጄ ይዤ ጦርነታቸውን ሦስት ጊዜ ብጋፈጥ እመርጥ ነበር። ዝም በሉ!¹⁰ ስለ አንቺና ስለ እኔ ተመሳሳዩ ታሪክ ሊነገር አይችልም። አንቺ ይህች ከተማ፣ የአባትሽ ቤት፣ የወዳጆች ደስታ፣ በሚመጡት ቀኖችም ተስፋ አለሽ። እኔ ግን ሀገር አልባ¹¹ ሆኜ ተጥያለሁ ባገባኝ ሰው። ከሩቅ ባሕር የተወሰድኩ ባዕድ ሙሽራ¹²፣ አሁን ግን ተተውኩ፤ እናት የለችም በአጠገቤ፣ ወንድምም የለም፣ ዘመድም በየትም በዚህ ማዕበል ውስጥ መጠጊያ ሊሆነኝ የለም። ስለዚህ ከአንቺ አንድ ነገር እጠይቃለሁ። ዕድል አሁንም ለእኔ መንገድ ቢከፍት፣ ይህን ያሶንን ስለ ኃጢአቱ ለመበቀል¹³ እጄ ኃይል ቢያገኝ፣ አታጋልጪኝ! ከዚህ በቀር በሁሉም ነገር፣ ሴት ምን ያህል በፍርሃት የተሞላች እንደሆነች አውቃለሁ፣ በሚያስፈልግበትም ጊዜ የምትደክም፣ ከውጊያ ግለት¹⁴ ወደ ኋላ የምታፈገፍግ፤ ነገር ግን በወንድ ፍቅር ላይ ያላትን መብት ብትገፈፍ፣ በሰማይና በሲኦል መካከል ከእርሷ የበለጠ ደም-ጠማ መንፈስ የለም፣ አስጠንቅቄሻለሁ።
የመዘምራን መሪ፦ አልከዳሽም፤ እርሱን መምታትሽ ተገቢ ነውና። በትቢያው ላይ ማልቀስሽና የዐውሎ ነፋስ እንባሽ፣ እንዴት ልወቅስሽ? . . . ቆዪ፤ እነሆ ክሬዎን፣ የቆሮንቶስ ጌታ፣ ወደዚህ እያቀና ይመጣል፣ ክብደት ያለው መልእክት ይዞ ይመስለኛል።
ከቀኝ በኩል ክሬዎን፣ ንጉሡ፣ ከታጠቁ አጃቢዎች ጋር ይገባል።
ክሬዎን፦ አንቺ ሴት፣ ዓይንሽ በቁጣ የጨፈገገ፣ በባልሽ ላይ በጥላቻ የነደደች ሜዴያ ሆይ፣ አንቺና ሁለቱ ልጆችሽ ከዚህ ምድር ተሰዳችሁ እንድትወጡ አዝዣለሁ። አታዘግዩ፤ እነሆ እኔ ራሴ፣ ንጉሡ፣ ዛሬ ትእዛዜ ሲፈጸም ለማየት መጥቻለሁና፤ አንቺንና ሁለቱን ልጆችሽን እስከ መንግሥቴ የመጨረሻ ድንበር አጅቤ ሳላደርሳችሁ ወደ ቤቴ አልመለስም።
ሜዴያ፦ ጠፋሁ! ጠፋሁ! ጠላቶቼ መርከባቸውን ሸራ ዘርግተው በፍጥነት ያሳድዱኛል፤ ለእኛም በማያልቀው ባሕር ውስጥ ዳርቻም ሆነ ወደብ የለንም! . . . ይሁንና፣ ምንም እንኳ እጅግ ብደቆስም፣ አሁንም እጠይቅሃለሁ፣ ለምን በደል፣ ለምን ሕገ-ወጥ ድርጊት ነው ከአገር የምታባርረኝ፣ ንጉሥ ሆይ?
ክሬዎን፦ ምን ወንጀል? አንቺን እፈራሻለሁ፣ ሴት ሆይ፣ ምክንያቶቼን መሸፋፈን ብዙም አያስፈልገኝም፣ በልጄ ላይ የጨለማ ሥራ እንዳትሠሪ። ይህ ፍርሃትም በቂ ምክንያቶች አሉት። አንቺ ወደዚህ የመጣሽው ጠቢብ ሴት¹ መሆንሽ የተረጋገጠ፣ በማይታወቁ የክፋት ጥበቦች² የተካነሽ ሆነሽ ነው። ከፍቅረኛሽ³ ክንዶች በመለየትሽም ልብሽ ቆስሏል። ከዚህም በላይ፣ ዛሬ ጆሮዬ ደርሷል . . . በሙሽራይቱና በሙሽራው፣ እንዲሁም ሙሽራዋን በሰጠው ሰው⁴ ላይ የበቀልሽን ጥፋት⁵ ለማድረስ ዛቻ አስነስተሻል። ይህንንም፣ ጊዜው ሳያልፍ፣ ገፍቼ አስወግደዋለሁ። አሁን በራሴ ፈቃድ ጥላቻሽን ለማትረፍ መርጫለሁ፣ የምሕረትን ስሜት እያቀማጠልኩ፣ በኋላ በደም ከማልቀስ ይልቅ።
ሜዴያ፦ ንጉሥ ሆይ፣ ዝና ጎድቶኝ ጥፋት ሊያመጣብኝ ሲቃረብ ይህ የመጀመሪያውም ሁለተኛውም ጊዜ አይደለም። ዓይነ ልቡናው ጤናማ የሆነ ሰው እንዴት አድርጎ¹ ልጆቹን ከሰው ሁሉ በላይ ጥበበኞች አድርጎ ሊያሳድግ ይሻል? በየዕለቱ ኑሮ ጥበቦች ብዙ አቅም ማጣት፣ በአገራቸውም ሰዎች ልብ ጥልቅ ቅናት . . . ትምህርታቸው የሚያስገኝላቸው ይህን ያህል ነው! ወደ ሞኞች አዲስ ነገር አውቀህ ብትመጣ፣ ዕውቀት ሳይሆን ከንቱነት ነው ብለው ይቆጥሩታል። አዎን፣ ቀድሞ በጥበባቸው ከፍ ብለው የተቆጠሩ ሰዎችም፣ በስውር ከእነርሱ በላይ ከፍ እንደተደረግሁ፣ እንደምታስጨንቃቸው እሾህ ይሰማቸዋል። እንዲሁም በእኔ ላይ ሆኗል። እኔ ጥበበኛ ሴት ነኝ²፤ በዚህም ኃጢአት ምክንያት ሰዎች በተለያዩ መጥፎ ስሞች ሊፈርጁኝ ይፈልጋሉ፤ የጠብ ምንጭ³፤ ምስራቃዊት ቅዠተኛ⁴፤ ከእነርሱ ወገን ያልሆነች፤ በቀላሉ የማልታለል ሴት . . . ወይኔ፣ እንዲህ ድንቅ ጥበበኛ አይደለሁም! አሁንም፣ ላንተ፣ አስፈሪ ሆኛለሁ! ምንድነው የምትፈራው? ምን አይነት አደገኛ ሥራ ሠርቻለሁ? እንዲህ ኩሩ መንገድ እረግጣለሁን? አትፍራኝ! የመኳንንትን⁵ ቁጣ ለመጋፈጥ? አንተ፤ ምን አድርገህብኝ ታውቃለህ? ለነፍስህ የመረጠችው ሰው የገዛ ልጅህን ሰጥተሃል። ወይኔ፣ እሱን ግን ከልቤ እጠላዋለሁ፤ አንተ ግን፣ እንደሚታየኝ፣ ድርሻህን በመጥፎ አልተወጣህም። ለቤትህም⁶ ደስታ ቂም አልያዝኩም። ሂድ፤ አግባ፣ እግዚአብሔርም ዘርዓችሁን ይባርክ። በዚህ ምድር ውስጥ የትኛውም ሥፍራ እንዳርፍ ብቻ ፍቀድልኝ። ምንም ብጨነቅም፣ ሽንፈቴን ተቀብዬ፣ ዝም ብዬ እቀመጣለሁ።
ክሬዎን፦ ቃላትሽ ለስለስ ያሉ ናቸው፤ ሆኖም አሁንም ድረስ በውስጥሽ ጥልቅ ሆኖ የተደበቀ ክፋት እንዳለ እሰጋለሁ። ስለዚህም እነዚህ ቃላት ከመጀመራቸው በፊት ከነበረው ይልቅ አሁን ይበልጥ አላምንሽም። ቁጡ ሴት፣ አዎ፣ ወይም ቁጡ ወንድ፣ ከቀዝቃዛውና ጸጥተኛው ይልቅ ለመጠንቀቅ ቀላል ነው። ተነሺ፣ ቀጥ ብለሽ መንገድሽን ፈልጊ! በቃላት ፈቃዴን አታላግጪብኝ። ይህ ፍርድ ከመመለስ አልፏል፤ ጥበቦችሽም ሁሉ፣ ግልጽ ጠላቴ ሆነሽ ሳለ፣ ከጎኔ እንድትዘገዪ ሊረዱሽ አይችሉም።
ሜዴያ (በድንገት ራሷን ወደ መሬት በመወርወር ክሬዎንን አጥብቃ በመጨበጥ)።
ኦ፣ በጉልበቶችህ እለምንሃለሁ . . . በዚያች አዲሷ ሙሽራ . . .
ክሬዎን፦ ቃላት ማባከን ነው። ልታዳክመኝ አትችልም።
ሜዴያ፦ ታሳድደኛለህን? ስበረከክልህ ትንቀኛለህን?
ክሬዎን፦ ለእኔ የሚሰግድልኝ የራሴ ቤት ነው እንጂ አንቺ አይደለሽም።
ሜዴያ፦ አገሬ ሆይ፣ የጠፋችብኝ አገሬ፣ አሁን እንዴት እናፍቅሻለሁ!
ክሬዎን፦ እኔም የእኔን፣ ልጄንም — ከሁሉ ነገር በላይ።
ሜዴያ፦ እላንተ የሰው ፍቅሮች ሆይ፣ በክንፎቻችሁ ላይ ምን እርግማን አለ!
ክሬዎን፦ በረከት ይሁን እርግማን፣ እንደ ዕድላቸው ፍሰት ነው።
ሜዴያ፦ ዘውስ ሆይ፣ የዚህ ሁሉ መከራ ምክንያቱን አስታውስ!
ክሬዎን፦ ኧረ፥ ሥቃዬን አስወግድልኝ! ተነስ፥ ሂድ!
ሜዴያ፦ በሥቃይህ ምን ላድርግ? የራሴ ሥቃይ አለኝ።
ክሬዎን፦ ተነሱ፤ አለዚያ፣ በአምላክ ይሁንብኝ፣ ወታደሮቼ እዚህ ይወረውራሉ...
ሜዴያ፦ ይህን አይደለም! ይህን አይደለም! . . . አቤቱ ንጉሥ ሆይ፣ እለምንሃለሁ . . .
ክሬዎን፦ አትፈጽሚውም? እኔው የበለጠ ከባዱን ተግባር ልፈጽመው ይገባኛል?
ሜዴያ፦ ስደቴን ተቀብያለሁ። የምጠይቀው ይህን አይደለም።
ክሬዎን፦ ታዲያ ለምን እንዲህ ትታወኪያለሽ? ለምንስ እጄን አጥብቀሽ ትይዣለሽ?
ሜዴያ (ስትነሳ)።
ለአንዲት ቀን ብቻ በምድርህ በሰላም እንድቆይ ፍቀድልኝ፣ ምክር ላገኝ፣ የስደቱ ጭንቀት ሳይወርድብኝ፣ ለእነዚህ ሁለቱ ንፁሐን ሕፃናቶቼም መጽናኛ ላዘጋጅላቸው፤ ሌሎች የወለዷቸውን ሕፃናት ለማዳን ግድ የላቸውም፣ እንዲህ ይመስላል። ኧረ! አንተ ግን ትራራላቸዋለህ! አንተም አባት ነህና፤ አሁንም በውስጥህ የሚሰማ ልብ አለህ። . . . ስለ ራሴማ አላስብም፤ ልቤን የሚሰነጥቁኝ እነርሱ ናቸው፣ እኔ በእንዲህ ያለ አስከፊ ቀን ላይ ወድቄአለሁና።
ክሬዎን፦ የእኔ ልብ የአምባገነን አይደለም። ከዚህ በፊትም ብዙ ጊዜ የኔ ርኅራኄ የጥበበኞቹን ምክር ቃና አበላሽቶታል። አሁንም ሞኝነት እየሠራሁ መሆኔን አውቃለሁ። ይሁንና ይሁን! አንቺ ይህን ጸጋ ታገኚያለሽ . . . ነገር ግን ይህን በግልጽ አስጠነቅቅሻለሁ፦ የነገው የፀሐይ ብርሃን አንቺን ወይም ልጅሽን በግዛቴ ውስጥ ቢያገኛችሁ፣ ትሞቻለሽ! . . . ከዚህ ፍርዴ አንዲት ቃልም አትናወጥም፤ አትቀነስም። ስለዚህ ካስፈለገሽ እስከሚቀጥለው የፀሐይ መውጣት ድረስ ቆዪ፤ ከዚያ ባሻገር ግን አይፈቀድልሽም . . . እስካሁን የሚያስፈራኝ አደጋ በአንድ ቀን ውስጥ በቀላሉ ሊፈጸም አይችልም።
[ክሬዎን ከአጃቢዎቹ ጋር ይወጣል።]
መዘምራን፦ ሴት ሆይ፣ የሐዘን ሴት ሆይ፣ ወዴት ዘወር ብለሽ ትሸሺያለሽ? ነገ የትኛይቱ ከተማ የአንቺ ትሆናለች፣ ከምድሮች ሁሉ የትኛይቱ ምድር፣ የትኛውስ የባዕድ ሰው ቤት በር? አዎ፣ አምላክ አሳድዶሻል፣ ሜዴያ ሆይ፣ ወደ መንገድ የሌለው ባሕር አረፋ ድረስ።
ሜዴያ፦ በየአቅጣጫው ሽንፈት፤ ሌላስ ምን አለ? ግን ኦህ፣ መጨረሻው እዚህ አይደለም፤ እንዲህ አታስቡ! አውቃለሁ ለሙሽራይቱና ለሙሽራው ያልተሞከረ አንድ ጦርነት፣ ሙሽራይቱን ለሰጠውም ተገቢ መከራ አለ። ዓላማዬን አሳክቼ፣ ለ’አስደሳች’ ሥራ እቅዴን ካልቀረጽኩ በቀር፣ ለዚህ ሰው እተዋረድ ነበር ብለሽ ታስቢያለሽን? ከንፈሮቼ ከእርሱ ጋር አንዲት ቃል ለመናገር ባልወረዱም ነበር፤ ሥጋዬም በመነካካት ባልረከሰች ነበር።... ሞኝ፣ ኦህ፣ ሦስት እጥፍ ሞኝ! በፍጥነት በግዞት ዕቅዴን ሁሉ ሊያጠፋ እንዲህ ቀላል ሆኖለት ነበር፤ እነሆም፣ ይህን አንድ ረዥም ቀን ነፃ አወጣኝ፤ በውስጡም ሦስቱ ጠላቶቼ፣ አባቷ፣ ሙሽራይቱ፣ እና ባል፣ የእኔ እንጂ የእርሷ ያልሆነ ባል፣ ሞተው እዚህ ይተኛሉ! ኦህ፣ ለተራዬ ብዙ የግድያ ሐሳቦችን ሞክሬያለሁ፣ የቱ እንደሚስማማኝ አላውቅም። ቤታቸውን በእሳት ላቃጥላቸው? ወይስ ሳላይ ተንሸራቼ ወደ ያሶን አልጋ--ለዚህ የተሳለ ስለት አለኝ-- እነዚያን ባልና ሚስት ደረት ለደረት ልወጋቸው? ጥሩ ነው፣ ግን አንድ ነገር አለ። እዚያ ስያዝና ስገደል፣ የሚጠሉኝ ጮኸው ይስቃሉ።... አይሆንም፣ የቆየውን መንገድ እወዳለሁ፣ የመርዝን ቀላል መንገድ፣ በእርሱ እኛም እንደ ወንዶች ጠንካራ ነን። ወዮ ለኔ! እነርሱም ከሞቱ በኋላ--የትኛው ስፍራ ይይዘኛል? ከጥላቻቸው ይህን ሥጋ ለመጠለል፣ ያልተደፈረች ምድርና ታማኝ በሮች ይዞ የሚነሣ ምን ወዳጅ አለ?... በየትም የለም!... ትንሽ ተጨማሪ መጠበቅ ይኖርብኛል፤ የመጠለያ በር ቢከፈት፣ የሚከልለኝ ጠንካራ ግንብ ቢገኝ፣ መልካም ነው፤ በተንኮልና በጨለማ ይህን ደም አሳድዳለሁ። ያለበለዚያ ግን ሰዓቴ ደርሶ ምንም ተስፋ ሳይኖር፣ ሰይፍ በእጄ፣ ሙሉ ፈቃደኛና ለመሞት እርግጠኛ ሆኜ፣ እስክገድላቸው ድረስ በሕይወት እኖራለሁ። እንደ ወንድ የድፍረታቸውን መንገድ እስከ መጨረሻው እጓዛለሁ። ከአማልክት ሁሉ ለእኔ የተሻለች የሆነችው፣ ከመረጥኳቸውም ሁሉ ንግሥቴና ረዳቴ የሆነችው፣ ለብቻዋ የምትኖር ሄካቴ፣ የእሳቴ መሐል ልብ ውስጥ ያለችው የእሳት ነበልባል፣ እርሷ ትርዳኝ። ጥንካሬያቸው ሁሉ ቢኖር ነፍሴን ወግተው ከዚያ በኋላ አይስቁም! የሰርግ ግብዣቸው ጨለማና ሐዘን የተሞላ ይሆናል፣ እጃቸውን አጣምረው እኔን አባረው ያደኑኝ ቀንም እጅግ ጨለማ ይሆናል። አሁን ንቂ፣ ሜዴያ! ምንም ሴራ ወይም ብልሐት ቢኖርሽ፣ ታገይ እንጂ አትዝለፊ። ወደ አደጋው ጫፍ! አሁን የድፍረት ጭንቀት መጥቷል። ዳግመኛ ይረግጡሻልን? እንዴት? ሄላስ ስትወድቂ እየሣቀችብሽ፣ ይህ ሌባ ሴት ልጅ ሙሽራ ስትሆን፣ ከያሶን ጋር ስታገባ?... አባትሽ እውነተኛ ንጉሥ ነበር፣ ከጥንታዊው ሄሊዮስ የተወለደ!... መንገዱን ታውቂያለሽ፤ እንዲሁም አማልክቱ ሴት አድርገው ፈጥረውሻል፣ ለርዳታ እጅግ ከንቱ የሆነ ግን በመከራ መንገድ ድንቅ የሆነ ፍጡር።
[ሜዴያ ወደ ቤት ትገባለች።]
መዘምራን፦ ሞገዱ ወደ ኋላ ይመለሳል በዘላለም በሚፈስሰው ወንዝ ላይ፤ ሕይወት፣ ሕይወት ተለውጧል፣ ሕጎቹም ተረግጠዋል። ወንድ ባሪያ ይሆናል፣ የሚደነግጥ፣ ተዋርዶ የሚኖር! ወንድ እግዚአብሔርን ረስቷል። ሴትም፣ አዎን፣ ሴት፣ በታሪክ ውስጥ አስፈሪና አስደናቂ ትሆናለች፤ ተረቶቹም፣ እንደሚመስለኝ፣ ከቀደመው የተለዩ ይሆናሉ። ከሴት የሚወጣ ፍርሃትና ክብር አለና፣ ጥላቻ የሞሉ ጨካኝ ድምፆችም ከእንግዲህ አይከብቧትም!
የጥንቱ ቀደምት ባለቅኔዎች ጸጥ ይላሉ፥ ስለ ደካማና ታማኝ ቢስ ሙሽሮች የሚያስታውሱት ትዝታቸውም በእሳት እንደተለበለበ ይጠወልጋል። እነርሱ ሊወዱን ቀርቶ አላወቁንምና፤ ከንፈሮቻችንም ዲዳ ነበሩ፥ ጣቶቻችንም የበገናን ምስጢር ሊቀሰቅሱ አልቻሉም። አለዚያስ፥ አለዚያስ፥ አምላከ ቅኔ ሆይ፥ በቁጣቸው መካከል ስለ ሰው ልጅና ስለ መልካምና ክፉ ሥራዎቹ ረዥም ታሪክን በዘመርሁ ነበር። ነገር ግን ጥንታዊው ዓለም ያውቃል፣ ይህም የዘመናቱ ሁሉ ቃል ነው፣ የሰው ልጅ በደልንና የእኛንም፤ ያውቃል፥ ጸጥም ብሎ ይቆያል።
አንዳንድ ሴቶች።
ከአባትሽ ቤት ወጥተሽ መጣሽ፣ የእሳት ልብ ሆይ፣ ወደ ጥቁር ሰማያዊ ዓለቶች፣ ወደሚጋጨው አረፋ፣ ወደ ናፍቆትሽ ባሕሮች፦
ጥቁር ሰማያዊ መሰናክል¹ እስኪሻገር ድረስ፤ እነሆ፣ በባዕድ ወንዝ² ዳር ቆመሽ፣ ፍቅረኛሽ ጠፍቶ፣ ክንዶችሽ ለዘላለም ባዶ³፣
እንደገና ትወጪያለሽ፣ አንቺ ከምድር አልባ ሴቶች ሁሉ ዝቅተኛዋ ሆይ፣ የባድማ መንገዶች ተንከራታች፣ ከባዕዱ ቅጥር ወጥተሽ ትሄጃለሽ።
ሌሎች።
ታላቁም መሐላ¹ ተዳክሟል፤ አይዶስ²ም፥ እንደ ተሸናፊ ነገር፥ ከግሪክ ዳርቻዎች ሸሽታለች፥ ሸሽታለች፣ በሰማይ ነፋሳት ተወስዳ ጠፍታለች።
ሩቅ ናት ጨለማዪቱ ቤት፣ አረጋዊ ንጉሥ ልጄ ብሎ የጠራሽባት፤ በአንድ ወቅት ኮከብሽ የነበረው ሁሉ በዐውሎ ማዕበል ውስጥ፣
ጨለማ፤ እነሆ፣ በቅርቡ ባለው ሊወድድሽ በመሐላ የተገዘተው ቤት ውስጥ፣ ሌላዋ፣ ንግሥት የምትመስል፣ ይበልጥ ውድ የሆነች፣ ከአንቺ በላይ በዙፋን ተቀምጣለች።
ከቀኝ በኩል ያሶን ይገባል።
ያሶን፦ ብዙ ጊዜ፣ ካሁን ቀደም ባሉት ዘመናት፣ አይቻለሁ፣ ጨለማ ባሕርይ እንዴት እንደሚያመጣ ደዌዎችን ማንም ወዳጅ ሊፈውሳቸው የማይችላቸውን። ቤትንም ምድርንም መጠበቅ ቀላል ነበር። የሚያስፈልገው ብቻ የገዢዎቻችንን ፈቃድ ያለ ክርክር መቀበል ነበር። አንቺ ግን፣ በዐውሎ ቃላት ደስታ ብቻ፣ ሁሉን ታጣለሽ! . . . አሁን ንግግርሽ አያስቆጣኝም። ብትዘባነኚም ቀጥይ። ከሰው ልጅ ሁሉ ያሶን እጅግ ክፉ ይባል፤ ማንም አይከለክልሽም። ነገር ግን ስለነዚህ በቆሮንቶስ ግርማ ላይ የወረወርሽው ጨለማ ዛቻዎች፣ የስደትሽን መንገድ እንደ ታላቅ ትርፍ ቁጠሪው። እኔ ራሴ፣ የንጉሣዊው ቁጣ በአንቺ ላይ በነደደ ጊዜ፣ በሙሉ በጎ ፈቃድ ቁጣውን ለማብረድ ታገልኩ፣ በአጠገቤም እንድትቆዪ እፈልግ ነበር። አፍሽ ግን ከከንቱነት አላረፈም፣ ቀንና ሌሊት ጌቶቻችንን ይሰድብ ነበር። ስለዚህ ከምድሪቱ ትሰደጃለሽ። ይሁንና፣ እንዲያውም፣ የራሴን ሕዝብ ከመርዳት እጄን አልሰበስብም። እነሆ፣ ሴት ሆይ፣ እኔ ለመርዳትሽ መጥቻለሁ፣ አዲሱን ሁኔታሽን በጥንቃቄ እያሰብኩ። ያለ ስንቅ እንድትጣይ አልፈልግምና፤ አዎን፣ ትናንሽ ልጆችም ጭምር፤ እኔም ላመጣልሽ የምችለው ማንኛውም ነገር እንዳይጎድልሽ። ብዙ ትናንሽ መከራዎች በስደት ተረከዝ ላይ ይከተላሉ። . . . አዎን፣ ብትጠላኝም ልቤ በአንቺ ላይ ቁጣን ሊያውቅ ወይም ሊፈጥር እንደሚችል አታልሚ።
ሜዴያ፦ ክፉ፣ እጅግ ክፉ! . . . ያንን መጽናኛ ለእኔ ስለሰጠኸኝ፣ ፈሪን ለመምታት አሁን የቀረኝ እጅግ የከፋው መሣሪያ። . . . ወደ እኔ መጥተሃል፣ አንተ፣ ጠላቴ! (ወደ መዘምራኑ ዞራ) ኦ፣ ንገሩኝ፣ ይህን ምን ብላችሁ ትጠሩታላችሁ፣ በመሳም የከዳውን ጓደኛውን ፊት ለፊት ተጋፍጦ መፈገግን? ንቀት? ስድብ? ድፍረት? ከእነዚህ አንዱም አይደለም፤ ይህ ከሰው ውስጣዊ ደዌዎች ሁሉ እጅግ የረከሰው ነው፣ ኀፍረትንም ሆነ ርኅራኄን አለማወቅ! ሆኖም ስለመጣ አመሰግነዋለሁ . . . ልቤን በአንተ ላይ ለመፍታት እድል ስለሚሰጠኝ ለእኔ መጽናኛ ይሆነኛል፣ አንተም ስትሰማ ትቆስላለህ። በእኔና በአንተ መካከል መጀመሪያ የተፈጸመውን፣ ከዚያ እጀምራለሁ። እኔ አዳንኩህ። እኔ አዳንኩህ— በአርጎ ላይ የተጓዙት ግሪኮችህ ራሳቸው ምስክሮች ይሁኑ፣ እሳት የሚተነፍሱ በሬዎችን በቀንበር እንድታስር ብቻህን ስትላክ አዳንኩህ፣ እናም የሞት ጌቶች እርሻን ስትዘራ፤ እንቅልፍ የማያውቁ ዓይኖች ያሉትን፣ ወርቃማውን የበግ ለምድ የሚጠብቀውን ጥንታዊውን ዘንዶዬን፣ የሚያብለጨልጭ ጥምዝ ሰውነቱንም ጭምር፣ ስለ አንተ ብዬ መትቼ ገደልኩት፣ እንድትኖር የሚያዝህንም ብርሃን አበራሁልህ። እኔ ራሴ፣ ያለማንም ምክር፣ ከአባቴና ከቤቴ ተሰውሬ ወጣሁ፣ ሸሸሁም ፔሊዮን ሥር ጨለማዋ ኢዮልቆስ ወዳለችበት፣ ካንተ ጋር፣ ኦ፣ ከጥበበኛ ይልቅ ቅን ልብ የነበረኝ! ጰልያስን በገዛ ሴት ልጆቹ እጅ፣ በሥቃይ ገደልኩት፣ ስለ አንተ ብዬ፤ ቤታቸውን እንደ ጦርነት ጠራረግሁ። አንተስ ይህን ሁሉ ተቀብለህ፣ ኦ ክፋት እንደገና፣ እኔን ጥለህ ሌላን ሙሽራ አድርገህ ወሰድህ? ልጆችም በጎንህ ሳሉ! ልጅ የሌለውን ሰው ይቅር ማለት ይቻል ነበር። ግን አይደለም— ልጆችን ወልጄልሃለሁ . . . የተማለ መሐላ እንዲህ ዝቅ ያለ እና ደካማ ነገር ነውን? አልገባኝም። ጥንታዊዎቹ አማልክት ሞተዋልን? ጥንታዊዎቹ ሕግጋት ተረስተው አዲስ ሕግጋት ወጥተዋልን? ምክንያቱም የእኔ ስሜት ሳይሆን የአንተው ልብ ራሱ ቃለ መሐላን እንዳፈረስህ ይጮኻል።
[እሱን ለመኮነን የወረወረችውን የራሷን እጅ ታያለች።]
ምስኪኗ፣ ምስኪኗ ቀኝ እጄ ሆይ፣ እርሱ አጥብቆ የተጠጋሽ፣ እነዚህም ጉልበቶቼ፣ በተማጽኖ የተጠመጠመባቸው፣ እኔና አንቺ ረክሰናል፤ የክፉ ሰዎችን ሥጋ ነክተን ቆሽሸናል . . . ሕልሞቻችንንም በከንቱ አልመናል። ልትረዳኝ መጥተሃልን? እንግዲያስ ምክርህን ስጠኝ። ከአንተ መልካም ነገር እንደምጠብቅ መልሼ ሕልም ስለማልም አይደለም፤ ነገር ግን ብጠይቅህ ምን ያህል ወራዳ እንደሆንህ ራስህ ታሳያለህ። ንገረኝ፤ አሁን ወዴት ልሂድ? ወደ አባቴ ልመለስን? እርሱንና ምድሩን ሁሉ አሳልፌ ሰጥቼ ከአንተ ጋር ሸሽቼ ወጥቻለሁ። ወደእነዚያ ምስኪኖቹ የጰልያድ ልጆችን? የአባታቸውን ደም ላፈሰስኩት ለእኔ መጠጊያ ሊሰጡኝ መልካም በሆነ ነበር . . . አዬ፣ ሕይወቴ ሁሉ እንዲህ ቆሟል! በቤት ውስጥ አጥብቀው የሚወዱኝ ነበሩ፤ ለእነርሱ እርግማን ሆኜባቸዋለሁ። መጀመሪያ መጠጊያ የሰጡኝን፣ ይልቁንም ሊራሩላቸው የሚገባኝን ወዳጆቼን፣ አንተን ለማስደሰት ስል ጠላቶቼ አድርጊያቸዋለሁ። ስለዚህ ነው እንግዲህ በሄላስ ካሉ የቀኑኝን ብዙ ቆነጃጅት ሁሉ ሲመኙት የነበረውን አንተን፣ ዓለም የተደነቀብህን ፍቅረኛና ጀግና አግኝቼ ይህን አክሊል በራሴ ላይ ያኖርህልኝ፤ ዛሬ ግን ተመልክቶ ከእነዚህ ሁለት ሕፃናት ጋር ተጥዬ፣ ብቻዬን፣ ፍጹም ብቻዬን፣ በስደት እንደተወረወርሁ ያያል . . . ኦህ፣ መብራቶቹ በቀላ ጊዜ የሚሰነዘር አስቂኝ ፌዝ ይኖራል፦ “የሙሽራው ሕፃናት እንጀራቸውን ሊለምኑ ወዴት ይሄዳሉ፣ ሕይወቱን ለማዳን ሁሉን የሰጠችውስ ሴት ወዴት?” ኧረ ታላቅ አምላክ ሆይ፣ ወርቅ ንጹሑን ከሐሰተኛው ለመለየት ግልጽ ምልክትህን ይሸከማል፤ በሰው ሕያው ፊት ላይ ግን፣ ጊዜ ሳያልፍ ውስጡ ያለውን ውሸት የሚያሳይ አንዳች ምልክት ለምን አይታይም?
የመዘምራን መሪ፦ የተዋደዱ ልቦች ወደ ጥላቻ ሲለወጡ፣ የሚነሣው ቂም ዘግናኝና ፈውስ የለሽ ነው።
ያሶን፦ በንግግር ቢያንስ፣ እንደምመስለኝ፣ ክፉ ሳልሆን፣ ነገር ግን አደጋው እጅግ በተቃጠለ ጊዜ ሸራውን እስከ ጫፍ ድረስ የሚያጥፍ ሽማግሌ መርከበኛ እንደሚያደርገው፣ የአንቺን ድምፀ-ብርቱ ማዕበል ሸሽቼ በነፋስና በማዕበል ፊት መሮጥ ይገባኛል፣ ሴት ሆይ። እንዲህም ታሪኬን እነግርሻለሁ። በአደጋዬ ላይ ያደረግሽውን ውለታ ይህን ያህል ከፍ አድርገሽ ስለምትገነቢው፣ ለመርከበኞቼና ለጉዞዬ ሁሉ ከአማልክትም ሆነ ከሟቾች አንዲት አዳኝ ብቻ እንዳለች አውቃለሁ፣ እርሷም ቆጵሮሳዊቷ¹ ናት። ኦሆ፣ አንቺ አእምሮም ብልሃትም አለሽ፤ ነገር ግን በውስጡ . . . አይ፣ ሙሉውን ታሪክ መንገር ጨዋነት የጎደለው ነው፤ ንጹሕ ፍቅር፣ የመርዝ-ቀስቶች እሳት፣ እኔን ለማዳን እንዴት በፍላጎት እንዳስገደደሽ። ይብቃ። ያን ቆጠራ በጥንቃቄ አልመረምርም። መልካም እርዳታ ነበር፤ ስለዚህም ምንም ዓይነት መንገድ ቢሆን፣ ለረዳሽኝ እርዳታ አመሰግንሻለሁ። ሆኖም በመዳኔ ምክንያት፣ ከሰጠሽው ይልቅ ብዙ አግኝተሻል። ከአረመኔ ምድር ይልቅ መልካም የግሪክ ምድር ዘላቂ መኖሪያሽ ሆኖልሻል። የተደራጀ ኑሮአችንን፣ ፍትሕንና በብርቱ ሰው ፈቃድ የማይለወጠውን የሕግን ጸጥተኛ መዳፍ አይተሻል። ከዚያም መላው ሄላስ ቅርብም ሩቅም ጥበብሽን ተምሯል፤ በየጆሮውም ዝናሽ ደርሷል። ቀኖችሽ በዚያ የዓለም ጫፍ ሳይታይ አልፈው ቢሆን ኖሮ፣ የታላቋ ሜዴያ ታሪክ የት በሆነ ነበር? አንቺም እኔም . . . ድርጊቶቻችን ክብር ከሌላቸው፣ በሀብታም ነገሥታት ክፍሎች ውስጥ የተከመረ ሀብት፣ ከጥንቱ ኦርፊየስ ድምፅ ይልቅ የሚጥም የወርቅ ድምፅ ለእኛ ምን ጥቅም አለው? ስለፈጸምኩት ጉዞ እንዲህ የምናገረው፣ አንቺው ራስሽ ፈተናውን ስለጣልሽው ነው። ቀጥሎም ከንጉሥ ጋር ስለመሠረትኩት ጥምረት ስለቆጣሽበት መካሰስሽ፣ እዚህ ላይ እኔ ጥበበኛና ከስሜት የጸዳሁ፣ ለአንቺም ብርቱ ወዳጅ፣ ለልጆቼም . . . አይ፣ ጸጥ በይ! በቆሮንቶስ መጀመሪያ በቆምሁ ጊዜ፣ በብዙ የሚያስፈሩ መከራዎች ተሸክሜ፣ እንደዚህ ዓይነት ደስታ--ስደተኛና ለማኝ ሆኜ የንጉሥን ልጅ ማግባት--በዚያ ቀን ማለም እችል ነበር ወይ? አይደለም፣ ቁጣሽን የሚያቀጣጥለው ከአልጋሽ በመጥላት አይደለም፤ ለዚህች አዲስ ሙሽራ በፍቅር ተውጨ አይደለም፤ ቤቴን በልጆች ለመገንባት ፈልጌም አይደለም፤ የወለድሽልኝ ይብቃኛል፤ ስለዚህ ምንም አልናገርም። ነገር ግን፣ ቀዳሚውና ታላቁ ምክንያት፣ ድሆች ቅርብም ሩቅም ወዳጅ የላቸውም፣ ሁሉ ይርቃቸዋል፣ ጸጥታም ያገኛቸዋል፣ ይህንም በደንብ እያወቅን፣ ሁላችንም በመልካም ቤት ውስጥ እንድንኖርና ምንም እንዳይጎድልብን ነው። ቀጥሎም ወንዶች ልጆቻችንን ለዘሬ በሚገባ ሁኔታ ለማሳደግና፣ ለእነርሱም ወንድሞችን ወልጄ፣ በአንድ ቦታ ሁለቱን ቤቶቼን አንድ አድርጌ፣ ሁላችን ከአሁን ጀምሮ እንደ መሳፍንት ደስተኞች እንሆናለን። ከዚህ የበለጠ ምን ልጆች ያስፈልጉሻል? እኔንም በተመለከተ፣ ያሉትን ልጆች ከሚመጡት ጋር በብርታት ማስተሳሰር ዕድሌን ይጠቅማል። ክፉ ምክር ሰጥቼ ይሆን? የቅንዓትሽን ስጋ² ለአንድ ሰዓት ብታረጋጊ ኖሮ፣ አንቺም ራስሽ ይህን አትይውም ነበር። ሁልጊዜ እንዲህ ነው! ከሴቶች ከዚህ የበለጠ ማን ይጠብቃል? የፍቅር ፍሰት በጥሩ ሲሄድ፣ ዓለም ሁሉ ያምራል፤ ነገር ግን ያን ጥም የሚያደናቅፍ ክፉ ነገር በማንኛውም ስፍራ ሲያጋጥም፣ የወንዶች ውድ ግቦችና የተከበሩ ምኞቶች በፈጣን ጥላቻ ይረገጣሉ። ወዮ! እኛ ሟቾች ፍሬዎቻችንን በሌላ ዘር ማብቀል ብንችልና በፍቅር የታወሩ ሴቶች³ መንገዳችንን ባያደናቅፉን ኖሮ! ያን ጊዜ የሰው ዘርን የሚያጠፋ እርግማን ባልነበረ ነበር።
የመዘምራን መሪ፦ ጌታ ያሶን ሆይ፣ ንግግርህን እጅግ በብልሃት ጠምዝዘህ ሸምነሃል፤ ሆኖም ግን ፈቃድህን በሙሉ ተቃርኜ ብናገርም፣ ይህ የምታደርገው መልካም ሳይሆን ክፉ ነው፣ የወደደችህንና ለአንተ ታማኝ የነበረችውን እየከዳሃት ነውና።
ሜዴያ፦ በእርግጥ ብዙ ሐሳቦች አሉኝ፥ ጥቂቶችም አይደሉም እነዚህን ሐሳቦቼን እንግዳ ብለው ቆጥረዋቸዋል። እኔ እንደሚመስለኝ፥ ለክፉ ሰዎች ብልሃተኛ አንደበት ሲሰጣቸው እንደሚረዳቸው ሳይሆን እንደሚያጠፋቸው ነው። የራሳቸው አእምሮ በውሸት ያታልላቸዋል ደግሞ ደግሞም እንዲደፍሩ ያደርጋቸዋል፥ እስከመጨረሻው . . . ብልሃት ለማንም ሰው አይበቃውም። አንተም፣ በፊቴ እንዲህ አስመሳይ ሆነህ አትታይ በንግግር ብልሃትህም አታታልለኝ። አንዲት ቃል ትጥልሃለች። ሐሰተኛ ባትሆን ኖሮ ሁሉን ልትነግረኝ ይገባህ ነበር፥ እንደምወድህ እንደነበር፥ ለትዳር መንገድህም እንድረዳህ ልትጠይቀኝ ይገባህ ነበር፤ እንጂ በውሸት ልታሞኘኝ አይገባህም ነበር።
ያሶን፦ ቀላል ተግባር በሆነ ነበር! አዎ፣ አንቺም ወዳጅ ረዳት ሆነሽ፣ አሁንም እንኳ፣ እንደ ማዕበል የሚናወጠውን ልብሽን ማረጋጋት አትችይም!
ሜዴያ፦ ይህ ግን ልብህን አላራራም። ያቺ የቀድሞ አረመኔ ሙሽራህ፣ ያቺ አጥብቃ የወደደችህ የምስራቋ ውሻ፣ ጸጉሯ ነጣ፣ ኩራትህንም ከእንግዲህ አላገለገለችም።
ያሶን፦ አሁን አንድ ጊዜ አስተውዪ! ያቺ ልጅ ለእኔ ምንም አይደለችም፣ በምይዘው በዚህ የሥልጣን መረብ ውስጥ። እኔ የምሻው አንቺን እስከ አሁንም ድረስ ለማዳን ነው፤ እንዲሁም ለልጆቻችን ወንድሞች የሚሆኑ ወጣት ልዑላንን ወልደን፣ የሁላችንንም ሕይወት እንደገና ብልጽግና እንዲያገኝ።
ሜዴያ፦ አምላክ ሆይ፥ ሥቃይን ከሚያስከትሉ የብልጽግና ቀናት ጠብቀኝ፥ ልቤንም ከሚያቆስል ሀብት አርቀኝ።
ያሶን፦ ያን ጸሎት ለውጠሽ፣ ይበልጥ ጥበብ ያለውን ድርሻ ትመርጪ ይሆን? ጤናማ ማስተዋልን እንደ ሥቃይ አድርገሽ እንዳትቆጥሪ ጸልዪ፣ እንዲሁም ከመጠን በላይ የታደልሽ ሆነሽ ሳለ ራስሽን እንደ መከረኛ አትቁጠሪ።
ሜዴያ፦ አዎን፣ ዘበት አድርገህብኝ፤ አንተስ ራስህን የምታሳርፍበት መጠጊያ አለህ፣ እኔ ግን ዕራቁቴን ወደ ስደት እወጣለሁ።
ያሶን፦ በራስህ መንገድ ተራመድ! ይህን ሁሉ ያደረግኸው አንተ ራስህ ነህና።
ሜዴያ፦ እንዴት? አታልሎሽ ጥሎሽ ሄዶ ነውን?
ያሶን፦ በእነዚያ በንጉሣዊ አዳራሾች ላይ የተለቀቁ ክፉ እርግማኖች. . . .
ሜዴያ፦ በቤትህም ላይ፣ ዕጣ ፈንታ ቢወድቅ፣ ሕያው እርግማን ሆኜ ተገኝቸብሃለሁ።
ያሶን፦ ሰላም! በቃ ከእነዚህ ከንቱ ጦርነቶች፤ ከእንግዲህ አልሻም። ካለኝ ሁሉ ለእነዚህ ሕፃናት ና ለራስሽ የስደት ችግር እርዳታ ብትፈልጊ፣ ትዕዛዝሽን ተናገሪ። እነሆ በሙሉ ፈቃዴ ያላንዳች ስስት እጄን ዘርግቼ ልረዳሽ ቆሜአለሁ፣ በባዕድ አገር ለሚኖሩ የቀድሞ እንግዳ ተቀባዮችም¹ ማኅተሜን² እልክልሻለሁ፤ እነርሱም በመልካም ይቀበሉሻል። ካልተቀበልሽ፣ እጅግ ከንቱ የሆነ ሥራ ትሠሪያለሽ። ቁጣሽን ግን ጥይው፣ ብዙም ታተርፊያለሽ፣ ቁጣሽን በመተውሽም ጥቂትን ብቻ ታጣያለሽ።
ሜዴያ፦ ወዳጆችህን አልሻም፤ ስጦታህንም አልቀበልም፣ አትስጣቸው። ከነውረኛ ግንድ የሚገኙ ፍሬዎች በኋላቸው በረከትን አያስከትሉም።
ያሶን፦ አሁንስ በሰማይ ያለው እግዚአብሔር* ምስክሬ ይሁን፣ ልቤ በሙሉ ላንቺና ለሕፃናትሽ** በማናቸውም መንገድ ድርሻውን ለመወጣት ዝግጁ ነው። ነገር ግን ምንም መልካም ነገር አያስደስትሽም። በፍጹም ጭካኔሽ*** ወዳጅሽን ሁሉ ከአንቺ ታባርሪያለሽ። በዚህም ምክንያት ስቃይሽ ይበልጥ እንደሚበረታ አረጋግጥልሻለሁ።
[እርሱም ቀስ ብሎ ይሄዳል።]
ሜዴያ፦ ሂድ፤ ለአዲሱ ደስታ ናፍቆ ደክሞሃል፣ ከሙሽሪት ጣፋጭ ክፍሏ ርቀህ ብዙ ዘግይተሃልና ምትሻት። ሂድ፣ ኩራትህን ፈጽም፣ አንተ ሙሽራ ሆይ! ምናልባት እንዲህ ያለች ሙሽራ ትጠብቅሃለች፣ አዎን፣ አምላክ በዚህ ይሰማኛል፣ ልብህ ሳይስማት የሚታመምባት ናት።
መዘምራን፦ ወዮ፣ እንደ ጎርፍ የሚወርደው ፍቅር፣ በጠንካራ ክንፍ የሚበር፣ አላፊ ግን ነው፤ ለምን ታመሰግኑታላችሁ? ለሰው ምን በጎ ነገር፣ ወይም ክብር ያመጣል? ነገር ግን በገርነት የሚንቀሳቀስ ፍቅር አለ፣ ልብን የሚሞላ፣ ከሚባርኩ ኃይላት ሁሉ ጣፋጩ። የሰው ልብ ያዥ ሆይ¹፣ የወርቅ አፎትህን² በእኔ ላይ አትፍታ፣ ፈጽሞ የማይፈውሰውን ቀስትህን በፍትወት መርዝ አትነክረው።
የሚያንጓጥጥ ቃል የታፈነ ጥላቻ፣ ፍጻሜ የሌለው ጠብ፣ ድሮ ፍቅር በነበረበት ስፍራ፤ የእብድ ልብም እስትንፋስ ለባዕድ ፍቅር አሁንም እየተንሰፈሰፈ፦ ቆጵሮሳዊቷ¹ ሆይ፣ በእነዚህ ላይ አትጣይኝ፤ ነገር ግን በሰላ ዓይንሽ የፍቅርን በጎና ክፉ ስጦታ ለይተሽ መርምሪ። ንጽሕናን² ወዳጄ አድርጊልኝ፣ የእግዚአብሔርን እጅግ ያማረች ኮከብ፣ አዎን፣ አታጉድይብኝ ጦርነት የሌለባቸው፣ የሚወዱና የማይጠሉ ደረቶች ብርቅዬ ጣፋጭ ትርታን።
ሌሎቹ።
የልቤ ማደሪያ፣ የራሴ ሀገር፣ ስለ ምሕረት ብለህ አታስወጣኝ፣ ረዳት የለሽ፣ ብቸኛ ሆኜ ወደ መንገዶቼ፣ እግር በጭቃና በድንጋይ ላይ የሚሰናከልበት፣ ከተማ የሌላት ሴት እንዳልሆን። ወይኔ፣ ያ አይሁን! ሞቱ ይሻላል፤ አረንጓዴው መቃብር ይሸፍነኝ ይልቅ፣ በማውቃቸው ዘመኖቼ ውስጥ መለያየት ካለብኝ፣ ሰማያትም ቢለወጡ ከታች ያለችው ምድርም ብትለወጥ፤ ሰው ሊጓዝበት ከሚችለው መንገድ ሁሉ የሚያደክመው፣ ከአባቱ ቤት የሚወጣው ነውና።
እነሆ፣ አይተናል፤ ይህ የተዘፈነ ዘፈን አይደለም፣ ከሌላ ሰው የሰማነውም አይደለም። በታላቁ ግፍሽ ጊዜ ማን አለሽ የሚያጽናናሽ? የምትሸሸጊበት የጸና ከተማ የለሽ፣ ወንድምም የለሽ። ወዮ ግን ለዚያ ሰው፣ የተረገመ ይሁን፣ ከመዳን በላይ የተረገመ፣ የወዳጁን ንጹሕ ልብ ማኅተም በማኅተሙ የሚሰብር፣ ከዚያም ጀርባውን አዙሮ የሚሄድ፣ ለፍቅር ጆሮውን የሚዘጋ፤ እኔ ለእርሱ ወዳጅም ፍቅረኛም ከቶ አልሆንለትም።
[ሜዴያ አቀርቅራ በደጃፏ ላይ ተቀምጣ ስትጠብቅ፣ በግራ በኩል አንድ መንገደኛ ከአጃቢዎቹ ጋር ያልፋል። ሜዴያን ሲያያት ይቆማል።]
አይጌዎስ፦ ደስ ይበልሽ፣ ሜዴያ! የቤት ቃል ነው፣ የድሮ ወዳጆች የሚገናኙበት፣ ከሁሉ የተሻለው።
ሜዴያ (ቀና ብላ፣ በመገረም)።
ደስታ ይሁንልህ፥ አንተም አይጌዎስ፥ የአቴና ቸር ንጉሥ ሆይ! ከወዴት ተጉዘህ መጣህ?
አይጌዎስ፦ አሁን ከዴልፊ እና በዋሻ ካለው ጥንታዊው ደረጃ. . . .
ሜዴያ፦ የምድር ልብ በዜማ በሚናገርበት ስፍራ? እዚያ ምን አደረግሽ?
አይጌዎስ፦ ልጆች እንዲሰጡኝ ሰማይን ለመንኩ—ሁልጊዜም ያው ፍለጋ ነው።
ሜዴያ፦ ልጆች? ወዮ አምላክ ሆይ! እስከ ዛሬ ድረስ ልጅ አልባ ነህን?
አይጌዎስ፦ አምላክ እንዲህ ወዶታልና። መካን ሆኜ፥ ብቸኛና የተተወሁ ነኝ።
ሜዴያ፦ ፎቦስ ዕድልህን ለመለወጥ ምን ቃል ተናገረ?
አይጌዎስ፦ እንቆቅልሾች — ሟች ሰው ሊያነባቸው ከሚችለው በላይ የከበዱ።
ሜዴያ፦ ልሰማው የምችለው?
አይጌዎስ፦ በእርግጥ፦ እነርሱ ይበልጥ ብርቅዬ የሆነ ብልህነት ያስፈልጋቸዋል።
ሜዴያ፦ እንዴት አለ?
አይጌዎስ፦ የሕይወትን ወይን ላለማፍሰስ፣ ከዚህም በላይ ላለመሻት . . .
ሜዴያ፦ እስከ መቼ?
አይጌዎስ፦ የቀደምት አባቶቼን ምድጃ እስክረግጥ ድረስ።
ሜዴያ፦ ምን አስመጣሽ ወደዚህ፣ ወደ ክሬዎን ዳርቻ?
አይጌዎስ፦ ፒጤዎስን ታውቀዋለህን፣ የትሮዜን ታላቅ ጌታ የሆነውን?
ሜዴያ፦ አዎን፣ የፔሎፕስ ልጅ፣ ከኃጢአት ሁሉ የነጻ ሰው።
አይጌዎስ፦ እርሱን ነው የምጠይቀው፣ ስለ አፖሎ ፈቃድ።
ሜዴያ፦ በአምላክ መንገዶች ብዙ ልምድና ሙያ አለው።
አይጌዎስ፦ እርሱም፣ ከብዙ ዓመታት በፊት የውጊያ ባልንጀራዬ ነበር፣ ሰው አግኝቶት የማያውቅ እጅግ ታማኝ ጓድ።
ሜዴያ፦ እንግዲህ፥ አምላክ መልካም ዕድልን ይላክልህ፥ ምኞትህንም ሁሉ ያሳካልህ።
አይጌዎስ፦ አንተ ግን . . . ? ሰውነትህ ከስቷል፥ በዓይኖችህም ውስጥ እሳቱ ጠፍቷል።
ሜዴያ፦ አይጌዎስ ሆይ፣ ባለቤቴ በዓለም ሁሉ እጅግ ሐሰተኛ ሰው ነው።
አይጌዎስ፦ ይህ ምን ቃል ነው? ፊትህን እንዲህ የሚያጨልመው ምንድን እንደሆነ በግልጽ ተናገር።
ሜዴያ፦ እኔ ምንም ሳላበድለው፣ እርሱ ከዳኝ።
አይጌዎስ፦ ምን አደረገ? ሁሉንም አሳየኝ፥ እንዳስተውል።
ሜዴያ፦ ሚስት አግብቷል፤ ሚስት፣ በእኔ ላይ ተሹማ ቤቱን እንድታስተዳድር።
አይጌዎስ፦ ያሶን ሆይ፣ እንዲህ ያለ አሳፋሪ ነገር ሊፈጽም ደፍሮአልን?
ሜዴያ፦ አዎን፣ እውነት ነው፤ ቀድሞ ይወዳቸው የነበሩትም አሁን ስፍራ የላቸውም።
አይጌዎስ፦ ኃይለኛ ስሜት ወርሶታልን? ወይስ ከአንቺ ነው የሚሸሸው?
ሜዴያ፦ ምኞት¹፣ ምኞት፣ የእሱን እጅግ የተወደደ²ን አሳልፎ ለመስጠት³!
አይጌዎስ፦ ውርደት ይድረሰው፣ ከክብሩ እንዲህ የወደቀ!
ሜዴያ፦ ወደ ዙፋን ለመቅረብ ጥልቅ ምኞት፣ የንጉሥ ወራሽ!
አይጌዎስ፦ እንዴት? ሙሽራዪቱን አሳልፎ የሚሰጥ ማን ነው? ተናገር።
ሜዴያ፦ በቆሮንቶስ ሁሉ ላይ ገዥ ሆኖ የቆመው ክሬዎን።
አይጌዎስ፦ አንቺ ሴት፣ ለሐዘንሽ በእውነት ብዙ ምክንያት አለሽ።
ሜዴያ፦ ጥፋት ነው። እኔንም ደግሞ አባረሩኝ።
አይጌዎስ፦ ማን? ይህ አዲስ በደል ነው፣ እጅግም የሚያስፈራ።
ሜዴያ፦ ንጉሥ ክሬዎን፣ ከየምድሩና ከየዳር ባሕሩ . . . .
አይጌዎስ፦ ያሶንስ ይህን ይፈቅዳልን? ወዮ፥ እጅግ የሚያሳዝን ነው!
አይጌዎስ፦ ሴት ሆይ፣ ልቤ በእውነት ይህን እርዳታ ላሳይሽ ይነሣሣል፤ ቅድሚያ ስለ ሃይማኖት ግዴታ፣ ቀጥሎም ስለ ሰጠሽኝ ተስፋ፣ የልጅ አልባነቴን ሥቃይ ልትፈውሺልኝና። ይህ ነው ሕይወቴን ሁሉ እንደ ጥላ ያደረገው፣ ነፍሴንም አስርቦ አደቀቃት። ነገር ግን ጉዳዬ እንዲህ ነው። አንዴ ወደ አቲካ ምድር መንገድሽን አድርጊ፤ እኔም ሕግ በሚፈቅድልኝ መጠን፣ እጠብቅሻለሁ፣ ወዳጅም እሆንሻለሁ። በዚህ ምድር ግን፣ ክሬዎን በሚገዛበት፣ ልጠብቅሽ እጄን ላነሣ አልችልም። በራስሽ ጥረት ተንቀሳቅሰሽ ቤቴን ፈልጊ፤ በዚያም ለዘላለም ትኖሪያለሽ፣ ማንም የማይነካሽ፣ ዳግመኛ የማትያዢ ሆነሽ። ነገር ግን አንቺው ራስሽ ከቆሮንቶስ ተነሥተሽ ነይ። በባዕዳን ዓይን እንኳ ጻድቅ ሆኜ ልኖር እሻለሁ።
ሜዴያ፦ መልካም ነው። ልተማመንበት የምችል ቃለ መሐላ ስጠኝ፥ ሰው ሊጠይቅ የሚችለውን ሁሉ ሰጥተኸኛልና።
አይጌዎስ፦ አታምነኝምን? ወይስ ምን ነገር ያውከሃል?
አይጌዎስ፦ ይሁንና፥ አንቺ እንዲህ ከወደድሽ፥ ላገለግልሽ ምንም አላመነታም። የእኔም እጅ የበለጠ ይጸናል፥ ለአሳዳጆችሽ የማሳይ መከራከሪያ ቢኖረኝ፤ ላንቺም ቢሆን ውሉ ይበልጥ የተረጋገጠ ይሆናል። በየትኛው አምላክ ስም ልምል?
[አይጌዎስ እና አጃቢዎቹ ይሄዳሉ።]
[እጆቿን ታጨበጭባለች፤ ሞግዚቷ ከቤት ትወጣለች።]
[ሞግዚቷ ትሄዳለች።]
ያሶን ይገባል።
[ልጆቹ ከቤት ይወጣሉ፣ አገልጋያቸውም ይከተላቸዋል።]
[ልጆቹ ወደ ያሶን ሲሄዱ፣ እሷ በድንገት በእንባ ትፈነዳለች። ልጆቹ በፍጥነት ወደ እሷ ይመለሳሉ፤ እሷም ራሷን አረጋግታ በእንባዋ መካከል ትፈግጋለች።]
[የልጁን ፊት ትጠርጋለች።]
[አንዲት አገልጋይ ወደ ቤት ትገባለች።]
[አገልጋይዋ ስጦታዎቹን ይዛ ትመለሳለች።]
[በፍጥነት ወደ ቤት ትገባለች። ያሶን እና ልጆቹ ከነአገልጋያቸው ይሄዳሉ።]
[አገልጋዩ ከሁለቱ ልጆች ጋር ይገባል፤ ሜዴያ ከቤት ትወጣለች።]
[አገልጋዩ ወደ ቤት ይገባል።]
[አንዲት አገልጋይ ልጆቹን እንደገና ይዛ ትወጣለች።]
[እስካሁን በርቀት አቆይታቸው ነበር፤ ነገር ግን እጆቻቸውን ስትነካ፣ ቁርጠኝነቷ ይሰበራል፣ በፍቅርም አቅፋ ትይዛቸዋለች።]
[ከልጆቹ በኋላ ወደ ቤት ትገባለች።]
[ሜዴያ ብቻዋን ከቤት ትወጣለች።]
[መልእክተኛ ይገባል።]
[መልእክተኛ ይወጣል።]
[ወደ ቤት ትገባለች።]
[ከውስጥ ጩኸት ይሰማል።]
[አሁን ብዙዎቹ ሴቶች ወደ ውስጥ ለመግባት የተዘጋውን በር እየደበደቡ ነው። ሌሎች ደግሞ ለብቻ ቆመዋል።]
[ያሶንና አጃቢዎቹ በፍጥነት ይገባሉ።]
[አጃቢዎቹ አሁንም በሩን እየደበደቡ ሳለ፣ ሜዴያ በጣሪያው ላይ ትታያለች፣ የልጆቹ አስከሬን ባለበት ክንፍ ባላቸው ዘንዶዎች ሠረገላ ላይ ቆማለች።]
[በሠረገላው ላይ ትነሳለች፣ ቀስ ብላም ትወሰዳለች።]
[እርሱም ራሱን መሬት ላይ ይጥላል።]